Lyrics Pedia: Πέμπτη 5/6/2008 (2)

Πρωτον θελω σαν Γιαννης να ευχαριστησω τον Δημητρη-Ανατρεπτικο που μου εδωσε την ευκαιρια να γραφω στο blog του και να εκφραζω πραματα που με απασχολουν με ενοχλουν ισως και που με χαροποιουν..Θα γραψω σιγα σιγα απ'ολα..Δευτερον τον καθενα που μπαινει εκτιμαει την προσπαθεια ριχνει μια ματια και αν του αρεσει σιγουρα χαιρομαι και εγω και οι αλλοι 3 που γραφουμε εδω..Αν δεν του αρεσει δεν πειραζει..''Αν σ αρεσει εχει καλως αν οχι γεια και ευχαριστω'' οπως λεει και ο Ραψωδος Φιλολογος..Τωρα ισως καποιος μου πει γιατι καθομαι και ευχαριστω και λεω τοσα..Ετσι και αλλιως τα ιδια πραματα οπουδηποτε θα μπορουσα να τα γραψω..Δεν εχω καποιον παραπανω λογο απ το οτι αυτος ο χωρος με τραβηξε μου φανηκε ομορφος και μια προσπαθεια που αξιζει προσοχης..Και οτι ειδα καθε ''αρθρο'' ηταν ομορφο..Τωρα για να παω στο θεμα του πρωτου μου ''αρθρου''..Θα παραθεσω στιχους απο καποιο τραγουδι..Ισως αλλη φορα βαλω δικους μου στιχους δικα μου λογια..Απλα τωρα θελω να τονισω κατι προς τον καθενα που διαβαζει..Και δεν βρηκα καταλληλοτερο τροπο..Εχω καταληξει παρα πολλες φορες να νοιωθω απαισιοδοξα.Για οτιδηποτε προκεται να συμβει.Αλλα τελικα ανακαλυπτω και πρεπει να ανακαλυψει ο καθενας πιστευω οτι μια ζωη την εχουμε δεν πρεπει να την ζουμε μεσα στην μιζερια και την απαισιοδοξια..Οτι ευκαιρια μας δινετε ας την πιανουμε και ας κοιταμε μπροστα με καλο ματι και οχι με χαμηλωμενο το κεφαλι..Και αν κατι δεν πετυχε δεν πειραζει ας προχωραμε παρακατω..Θα βρεθει κατι καινουργιο..Μην μενομε προσκολλημενοι σε μια παλια ατυχια-αποτυχια..Παντα υπαρχει μια καινουρια αρχη..Συγνωμη αν καποιους κουρασε το μεγαλο κειμενο..Θα παραθεσω τους στιχους ενος κομματιου που μου φαινεται πολυ ομορφο και που μιλαει για αυτο το θεμα.

Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι,
μη γίνεις ένα με τον εχθρό σου.
Σήκω σου λέω, να φαίνεσαι,
σκούπισε λίγο το μέτωπο σου.
Πάτα στα πόδια σου, μπορείς δε μπορείς.
Πάψε να βλέπεις το αύριο κρεμάλα.
Πρόσεξε λίγο κι απέναντι θα δεις
μεγάλα χέρια μικρά όμως σινιάλα.
Σήκω, σου λέω, να κάνω χάζι.
θυμήσου λίγο απ' την περήφανη θωριά σου
κι απ' της μικρής φυλακής το περβάζι,
πάψε να παίζεις με τη σκια σου.
Σήκω αδερφέ μου απ' το σκοτάδι·
έστω κι έτσι με τα μάτια πρησμένα.
Κλέψε νερό απ' το δικό τους πηγάδι
κι αν ανταμώσουμε δος μου κι εμένα.
Τράβα, σου λέω, είμαστε μόνοι,
δεν περισσέψαν για μας προφητείες,
μα το παλεύουμε κι ας φάμε σκόνη
στο φευγιό απ' τις βουβές πολιτείες.
Τράβα μακρυά απ ' αυτούς κι όπου να 'ναι,
αρνήσου τα εύκολα και δος του απ' τη σκάλα,
κι αν σε φωνάζουνε κι αν σε κοιτάνε,
μη λογαριάσεις τα μικρά τους σινιάλα.
Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι.
Σήκω, σου λέω, να φαίνεσαι.
Σήκω πάνω, μην αφήνεις στιγμή να ξεθαρρεύει και να χαίρεται καμιά τους κουφάλα.
Κόψε με τα δόντια δυνατά, τράβα, κόψε το σκοινί και βάλε φωτιά στην κρεμάλα.
Kι άλλα, βρώμικα χέρια μεγάλα που πάντα πλέκουνε της λύπης στεφάνια
και τα βάφουν μ' αίμα για τα μικρά τους σινιάλα, τέρμα - περηφάνια.
Fiera - κι όμως ήρθε η μέρα που έβαλες τέρμα
στα χίλια χρόνια περιπλάνηση σε γη κι αέρα
κι ευτυχώς είμασταν εδώ πέρα.
Fiera...κι όμως ήρθε η μέρα.

[B.D. Foxmoor-Μικρά Σινιάλα]