LyricsPedia: Παρασκευή 27/6/2008

Χτες εφυγε απο την ζωη λογω ναρκωτικων ενας ακομα ανθρωπος.Ενας οχι ακριβως φιλος αλλα σιγουρα γνωστος μου που και πολλες φορες τα ειχαμε πει και ειχαμε αραξει...Εγω τον ηξερα γυρω στα 5-6 χρονια.Ηταν ενα ξηγημενο παληκαρι..Ενα πολυ καλο παιδι που δεν προλαβε καν να φτασει το εικοστο ετος στη ζωη του.Εφυγε στα 18 του.Και χωρις να ειναι συστηματικος χρηστης χρονια ''σκληρου'' ναρκωτικου...Πρεπει ολοι πια να καταλαβουμε οτι πρεπει να μεινουμε ΜΑΚΡΙΑ απο αυτα...Ακομα και η μια φορα μπορει να σε σκοτωσει για διαφορους λογους...ΜΑΚΡΙΑ....Κριμα ρε Ευγενιε ολοι εδω στενχωρηθηκαμε πολυ αναπαυσου εν ειρηνη...
http://www.youtube.com/watch?v=_9tGxrj-Z7A

[Phase 3-Αυγή που δεν ξημέρωσε]

Σαν ήρθε μια που δεν ξημέρωσε αυγή,
στη μνήμη τραγουδάω όλων αυτών που'χουν χαθεί
δείχνω με το χέρι μου τον ουρανό ψηλά
νιώθω έναν κόμπο στην καρδιά και τα μάτια μου υγρά
Σαν ήρθε μια που δεν ξημέρωσε αυγή,
στη μνήμη τραγουδάω όλων αυτών που'χουν χαθεί
δείχνω με το χέρι μου τον ουρανό ψηλά
ξέρω, γρήγορα ή αργά θα 'ρθει η δικιά μου η σειρα

Γιατί αποφάσισα να συμμετέχω...

Ο λόγος και ο τρόπος που ακούει κάποιος ένα τραγούδι, διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Άλλος ακούει μουσική για να χαλαρώσει, άλλος ακούει μουσική για να προβληματιστεί, άλλος ακούει μουσική για να χορέψει. Επίσης, άλλος μπορεί να ακούσει μουσική δίνοντας έμφαση στον στίχο, άλλος μπορεί να ακούσει μουσική δίνοντας έμφαση στην χροιά, στην μελωδία, στον ρυθμό κ.τ.λ.

Εγώ είμαι απ’ τους ανθρώπους που δίνουν βάση στον στίχο, θέλουν απ’ την μουσική που ακούνε να αποκομίζουν κάποιο συναίσθημα, θέλουν να ακούνε στίχους που θα τους κάνουν να σκεφτούν, να προβληματιστούν, να ψαχτούν. Μέσα στα πλαίσια αυτής την προσπάθειας του Ανατρεπτικού, θέλω κι εγώ να σας δώσω στίχους από τραγούδια που άκουσα (ελληνικού hiphop) οι οποίοι με προβλημάτισαν, με άφησαν άναυδο, με «αφύπνισαν».

Συμβαίνει συχνά να ακούω ένα στίχο σε κάποιο τραγούδι, μια φράση και να γυρνάω πίσω το τραγούδι για να την ξανακούσω, για να την εμπεδώσω, για να την κατανοήσω. Για μένα αυτά τα τραγούδια έχουν σημασία, τα τραγούδια που σε κάνουν ενεργό ακροατή, που σε κινητοποιούν.

Εν τέλει αυτό που θέλω άρα να κάνω είναι να μοιραστώ τα προσωπικά «ακουστικά βιώματά» μου μαζί σας.

Είναι η στιχουργική αφύπνισης λοιπόν, είναι οι στίχοι που έχω ακούσει και με έχουν βάλει σε σκέψη και θα σας τους δίνω μπας και έχουν την ίδια επίδραση σε σας.

LyricsPedia: Τρίτη 17/6/2008

[Red Armada-Μια ελεύθερη ανάσα]

Απ’ το μυαλό μου γυρνάει, περνάει
φωτιά ξερνάει
και σέρνεται, εκδικείται κι όταν πελαγώνει έρχεται,
μ’ ανέχεται, τα πάντα δέχεται,
αργοπεθαίνει πλάι μου
ξαναφωλιάζει στο κεφάλι μου.
Κόκκινη αρμάδα μου,
πυρωμένο μου ατσάλι, περηφάνια μου,
φουρτούνα που με βγάζει ξανά στη στεριά,
οπλίζει και μου δίνει να σου πω λευτεριά.
Λευτεριά σ’ όλους κι όλα τ’ αδικημένα,
τα μόνα, τα μικρά τ’ αγέννητα και τα θαμμένα,
σε ‘μενα ήρθε και χάθηκε σε κάθε στάλα μου αίμα
και τέρμα, όπως διάλεξε ξανά ‘κατσε το κέρμα.
Και να ‘μαι...
Γεννιέμαι, ονειρεύομαι, σέβομαι και θυμάμαι
δε φοβάμαι, αντιστέκομαι, θυμώνω και καίγομαι
μονοπάτι χαράζω, φωνάζω, ουρλιάζω και φλέγομαι,
ανεμοδέρνομαι, δε σέρνομαι απ’ το τίποτα δε κρύβομαι
και φαίνομαι, σκέφτομαι, δεν ανέχομαι παράσιτα, δεν δέχομαι,
μπλέκομαι, πολεμάω και τα βάζω με το χρόνο
φτύνω λέξεις αράδες με μια μου ανάσα μόνο.

LyricsPedia: Παρασκευή 14/6/2008

[B.D. Foxmoor-Δανεικές προσευχές]

Στις δανεικές τις προσευχές
δε πιάνουν τόπο οι ευχές
ένα σου γίνονται οι φωνές
και συνηθίζεις με το χθες
τις δανεικές τις προσευχές
μάθε να μη λες.
Στις δανεικές τις προσευχές
πονάς για άλλων τις πληγές
κι αν οι ανάσες οι παλιές
τώρα σου ακούγονται κραυγές
στις δικές σου προσευχές
ζήτα ότι θες.

Στις δανεικές τις προσευχές
κουμάντο κάνουν οι ενοχές
και στων αγγέλων τις γιορτές
οι κλεμμένες οι στιγμές
πάντα θα μοιάζουν με ευχές
ψέμα όπως θες. Στις δανεικές τις προσευχές
πρέπει για όλα εσύ να φταις
κάποιοι σου λέγαν πως σ’ αυτές
ξεπλένονται οι ψυχές
με τις δικές τους προσευχές
γέρασες και κλαις.

LyricsPedia: Παρασκευή 13/6/2008

[Άσαρκος-Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων]

Κάθε φορά που χάνομαι μέσα σε σκέψεις
και τρελένομαι
όχι πως με ενοχλεί,όχι
απλά στο χαρτί ξεσπάω

Δεν είναι ωραία,γελάω σπάνια τελευταία
δεν κοιμάμαι καλά δεν έχω να σου πω τα νέα μου
έχω χαθεί με την παρέα μου και νιώθω κάπως
νιώθω πάγος να σπάσω περιμένω πάντως
είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων
την επισκέπτομαι αυτό είναι δικό μου μείον
κάτι γίνεται καθυστερώ και χάνω πτήσεις
και άθελα μου στήνω την αγάπη στις αφίξεις
κλείνομαι στον ευατό μου στην απομόνοση
μαζευω στην καρδιά μου δυνάμεις για μεταμόρφωση
έμαθα να δίνω την αγάπη μην φοβάσαι
εκει θα είμαι αν με χρειαστείς να το θυμάσαι

Δεν υποκρίθηκα ποτε δεν παίζω ρόλους
δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
κάθε φορά που χάνομαι γυριζώ πίσω
βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκριθηκα ποτε να το θυμάσαι
θα είμαι δίπλα σου φτάνει κοντά μου να 'σαι
κάθε φορά που χάνομαι γυριζώ πίσω
βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Αφήνω το πως αγαπώ στην άκρη
μεγάλωσα με αξίες
όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη
κάθωνται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
να μαζεψουμε δυνάμεις να πεθάνουν οι φοβίες
γυρεύω έρωτα καυτές αγκαλίες και φιλιά
μη μου γαμάτε την καρδία είμαι παιδί ακόμα
οι φίλοι μου που νοιάζονται πραγματικά είναι λίγοι
και έχω χαρεί μαζι του κάθε πιώμα,κάθε βόλτα στην Αθήνα
κάθε γκολ,κάθε ρίμα
κάθε συμβουλή που πήρα και έδωσα σε κάθε βήμα
είμαι ο Χρήστος και εγώ τα λέω χύμα
και αν με προδόσατε σκεφτήται το είναι κρίμα

Δεν υποκρίθηκα ποτε δεν παίζω ρόλους
δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
κάθε φορά που χάνομαι γυριζώ πίσω
βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκριθηκα ποτε να το θυμάσαι
θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να 'σαι
κάθε φορά που χάνομαι γυριζώ πίσω
βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
άσε τους Βήτα Πεις και τον άσαρκο
έχω την ένοια οικογένεια σημαία
όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
ανθρώπινες παγωμένες μηχανές
καταντήσατε ότι σιχαθήκατε γίνατε
κάπου χαθήκατε το γυρισμό δεν βρήκατε
αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι
έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες
ότι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι

LyricsPedia: Πέμπτη 12/6/2008

[Active Member-Καλωσήρθες ξένε στον τόπο μου]

Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ' όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

LyricsPedia: Τετάρτη 11/6/2008

[Detro-Πάντα Ψηλά]

Δίαβολε άσε με στην κόλαση να φτάσω
άφησε το Νικολή ν' αγκαλιάσω
αφού ο μόνος τρόπος να δω τον παλιό εαυτό μου είναι οι φωτογραφίες
ο δρόμος με στιγμάτισε και έτσι θα με δεις να λέω ιστορίες
για ένα βράδυ που κατέληξα νεκρός
2 το βράδυ, Απρίλης 17 του μηνός
καθώς πνεύμα ψηλά πετούσε, έκανε στροφή
γύρισε στο σώμα αφού πήρε πολλά απ' την καταστροφή...

LyricsPedia: Τρίτη 10/6/2008

Τελικά όλοι γύρω μου ίδιοι είστε. Ένα μάτσο άδεια κεφάλια με μάσκες για να φαίνεστε κανονικοί και όχι βρικόλακες, όπως είστε πραγματικά...

[Λόγος Απειλή-Άντε γαμήσου]

Έλα, μην αντιστέκεσαι, συντονίσου
έρχεται το μήνυμα σου. Άντε γαμήσου
Το χέρι μου ποτέ δε θα δώσω, να πω κρατήσου
κωλοδάχτυλο στη μάπα σου κι άντε γαμήσου

LyricsPedia: Δευτερα 9/6/2008 (2)

Καποιες φορες που ακουω αυτο το τραγουδι σκεφτομαι ποσο σωστα τα λεει και στον τελευταιο του δισκο ο Ρυθμοδαμαστης..Αλλες φορες πραγματικα ανατριχιαζω.Και σκεφτομαι πως πολλοι απο τους στιχους εκφραζουν και εμενα..Και πιστευω τους περισσοτερους απο εσας εκει εξω...Γιατι καποιες φορες πρεπει να λεμε και ενα ευχαριστω σε οτι μας εφερε ως εδω...

[FF.C.-Ευχαριστούμε τους...]

Ευχαριστώ το Θεό που ακόμα με κρατά ζωντανό
Αυτόν που άλλοι λένε Αλλάχ αυτόν που εγώ λέω Χριστό
Είτε υπάρχει πραγματικά είτε είναι απλώς μια ιδέα
Τον ευχαριστώ έτσι απλά για κάθε καινούρια μου μέρα

Ευχαριστώ τις καταστάσεις που με φέρανε ως εδώ
Αυτά που έχω καταφέρει,αυτά που ακόμα προσπαθώ
Αυτά που δόθηκαν εύκολα στο χέρι,αυτά που προσπαθώ να βρω
Αυτά που φέρνει το καλοκαίρι,αυτά που μ’ αρέσουν ακόμα να ζω

Ευχαριστώ αυτούς που μπόρεσαν να με κοιτάξουν στα μάτια
Και δεν είδα ποτέ μέσα στο βλέμμα τους ζήλιας ή φόβου σημάδια
Σ’ αυτούς που ‘μειναν κοντά μου όλα εκείνα τα δύσκολα βράδια
Που ήταν γεμάτα από αλκοόλ τσιγάρα και άδεια μπουκάλια

Ευχαριστώ όλους τους φίλους που μεγαλώσαμε μαζί
Είτε τους βλέπω κάθε μέρα είτε οι ζωές μας έχουν χωριστεί
Θα μαι πάντα δίπλα τους το ξέρω και όταν τους χρειαστώ θα είναι εκεί
Κάποιες φιλίες δεν πεθαίνουν σου λέω κρατάνε μια ζωή

Ευχαριστώ τις αναμνήσεις που με νοσταλγία τις θυμάμαι
Αυτές που φυλάμε σαν θησαυρό που παίρνουμε μαζί μας όπου κι αν πάμε
Και όσο γι’ όλες αυτές που με κάνουν ακόμα και τώρα να λυπάμαι
Τις αφήνω να πάνε να γαμηθούν έχουν κάποιον άλλο πια να πονάνε

Ευχαριστώ και τις κοπέλες που κάποτε βρεθήκαμε μαζί
Για κάποια χρόνια, κάποιες μέρες ή κάποιου Οκτώβρη την αυγή
Για όλα αυτά που έχω ξεχάσει, για όσα με κρασί έχω θυμηθεί
Και γι’ αυτό το βράδυ πριν περάσει δίνει ξανά στους στίχους μου πνοή

Ευχαριστώ τον χρόνο που περνάει και ας μου φαίνεται συχνά σκληρός
Και έτσι φροντίζω κάθε μέρα μου να τη γεμίζω με φως
Τη θλίψη κοιτάω πια στα μάτια συχνά όταν μένω μοναχός
Τη σπάω σε χίλια κομμάτια γίνομαι εύκολα φίλος της και εχθρός

Έτσι απλά σ’ ευχαριστώ..

LyricsPedia: Δευτέρα 9/6/2008

Απλά βαρέθηκα τα πάντα και τους πάντες...

[FF.C.-Βαρέθηκα]

Βαρέθηκα, σε κόλπο μπλέχτηκα, πολλά ανέχτηκα
ανεύθυνα τα λόγια από άτομα που ήταν ψεύτικα
συγκέντρωσα δυνάμεις, άντεξα ποτέ δεν έπεσα
νίκησα όσα δε δέχτηκα, τους όρους έθεσα

LyricsPedia: Κυριακή 8/6/2008

Κατ'αρχας να χαιρετίσω τους υπόλοιπους της παρέας και να πω μια καλησπέρα.Σήμερα θα αναφέρω ένα μέρος ενός κομματίου που αυτες τις μέρες με εκφράζει αρκετά και αναφέρετε σε ενα ατομο που μετα απο καιρό κατάφερε να με βγάλει απο τη "θλίψη" του μυαλού που ειχα κατασταλάξει για καίρο και είχα αποσταστασιοποιηθεί απο τα κοινά...
Ο αγγελός μου λοιπόν απο Sanjuro......

[Sanjuro-Ο άγγελος μου]

Ο αγγελός μου εχει μακρυά ξανθά μαλλιά
κι όταν κοιτάει τη πιο απίστευτη ματιά
ο αγγελός μου λάμπει όταν μου χαμογελά
και διώχνει μάκρυα για λίγο της ζωής μου τα στραβά
ο αγγελός μου εχει για μάτια δύο διαμάντια
στα παραμύθεια θα ήταν σίγουρα νεράιδα
έχει στο πρόσωπο της κάτι μαγικό
και όταν κλαίει ο αγγελός μου είναι σα μικρό μωρό
ο αγγελός μου είναι σα μικρό τριαντάφυλλο
και γω μοιάζω μπροστά της χορταράκι τόσο άσχημο
είναι σα ζωγραφιά που έκανε ο Θεός
σαν αστέρι που ερωτεύτηκε μια νύχτα ο ουρανός
Ο αγγελός μου τη νύχτα μου κρατά παρέα
στην αγκαλιά τη νιώθω τόσο τόσο ωραία
μα ξημέρωσε η νύχτα και τωρα σε άλλον άνθρωπο κρατα παρέα

LyricsPedia: Σάββατο 7/6/2008

Όπως είχα τονίσει από την αρχή, αυτό το blog φτιάχτηκε σαν ένα ατομικό project από 'μένα για 'μένα. Βέβαια γρήγορα βρήκα ανταπόκριση και αισίως το team αποτελείται από 4 άτομα αυτή τη στιγμή. Σήμερα λοιπόν θα αφιερώσω ένα κομμάτι που αντιπροσωπεύει τη στάση μου, μέσα από αυτό τον ιστότοπο και γενικότερα σε όλο το team...

[Ραψωδός Φιλόλογος-Για 'μένα]

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα
ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.
Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,
μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω
όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν
και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.
αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα
και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

Είναι για μένα γιατί όποιος και να μου τα πει
μπαίνουν απ' το ένα και βγαίνουν απ' το άλλο αφτί.
Είναι από μένα για μένα
και τα βράδια τα μεθυσμένα
που αρνείται το μυαλό τα δεδομένα να δεχτεί.
Για μένα που με είδα γονατισμένο,
με είδα απελπισμένο στο πάτωμα σωριασμένο
Για μένα που οι πληγές μου ακόμα αιμορραγούν
και είναι δύσκολο να τις αγνοήσω γιατί πονούν.
Μα δεν πειράζει γιατί ο πόνος μου δεν είναι άσκοπος
μένει εκεί μένει εκεί για να μου θυμίζει πως είμαι άνθρωπος
μ' αισθήματα, με καλές στιγμές και με προβλήματα,
που έκανε μα και θα ξανακάνει λάθος βήματα πολλά.
Τα πράγματα δεν πάνε καλά
μα θα τ' αντέξω τι να κάνεις έτσι πάνε αυτά.
Κι αφού η ζωή δεν κάνει εξαιρέσεις για κανένα,
κάνω εγώ ένα τραγούδι που είναι μόνο για μένα.

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα
ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.
Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,
μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω
όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν
και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.
αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα
και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

Είναι για μένα που μου 'τυχε ο κλήρος
ν' αποκτήσω μια πληγή που ξέρω πως δεν θ' αναρρώσει πλήρως.
Για μένα που πάντα θα σηκώνομαι στα πόδια μου
ακόμα κι αν νοκ-αουτ θα με βγάζει ο κάθε γύρος.
Για μένα και τα τόσα μου απωθημένα
που σιγά σιγά διαγράφω απ' τη λίστα ένα ένα.
Για μένα που χάθηκα σε αλκοόλ μπουκάλια
γιατί δεν ήθελα να με δει κανείς σε τέτοια χάλια.
Όμως να 'μαι το φως της μέρας πλέον δε φοβάμαι,
φίλοι μου διαλέξτε μέρος και προορισμό να πάμε.
Κι όσοι τη ψυχολογία μου γαμήσατε επίτηδες
ένα πράγμα έχω να σας πω... ΣΑΣ ΛΥΠΑΜΑΙ
Για μένα που δεν φοβήθηκα να αγαπήσω,
που έβλεπα το τέλος μα διάλεξα να το ζήσω
κι όσο για σένα που έκανες επιστήμη το ψέμα
δεν χαραμίζω πια άλλο μελάνι από την πένα.

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα
ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.
Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,
μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω
όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν
και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.
αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα
και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

LyricsPedia: Παρασκευή 6/6/2008

Σήμερα η αλήθεια είναι ότι δεν παίχτηκε κάτι τρομερό, και έτσι δεν είχαμε πολλή τροφή για να σας μεταδώσουμε στιχουργικά. Έτσι, σήμερα το LyricsPedia είναι αφιερωμένο στο Street Panthers Movement, στο οποίο έγινα και εγώ πρόσφατα μέλος. Και επειδή κάποιοι μπορεί να μην ξέρετε τι παίζει με τους Πάνθηρες των δρόμων να σας διαφωτίσουμε λίγο. Αυτή η collectiva λοιπόν, είναι μια ομάδα ανθρώπων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των πεζών ενάντια στους οδηγούς. Όχι με βία, παράνομες πράξεις κλπ όμως. Απλά κολλώντας στα τζάμια των παραβατών ένα αυτοκόλλητο με ειρωνικό σχόλιο για να τους αφυπνίσουν. Join the movement! (More info: www.streetpanthers.gr )

[B.D. Foxmoor-Πάνθηρες Των Δρόμων]

Του Νοέμβρη ένα Σαββάτο ήμουνα Θεσσαλονίκη
κι είδα μια εικόνα αξέχαστη από ένα πιτσιρίκι
σκαρφαλωμένο σ’ ενός περιπολικού το μπαρμπρίζ
έπαιρνε εκδίκηση για της πόλης το πρεστίζ.
Ένα αυτοκόλλητο κόλλαγε πάνω στο φάρο
«Είμαι γάιδαρος και παρκάρω όπου γουστάρω»
Το μπατσικό ήταν βλέπεις στο πεζοδρόμιο πάνω
μου έκανε εντύπωση κι άρχισα να τα ψάχνω.

Ρώτησα κι έμαθα για τους πάνθηρες του δρόμου
που δρουν όπου κι η αδιαφορία του νόμου

και καλά ξηγιούνται τώρα είν’ η σειρά σου
να δεις μαλάκες που ‘χει και στη γειτονιά σου.

Για μια περίπτωση μου ’παν στα Εξάρχεια σ’ ένα δρόμο
για ένα παρκαρισμένο που ενοχλούσε τον κόσμο

και για ένα μάγκα ωραίο παρόμοιο
που γούσταρε να πάει μόνο από το πεζοδρόμιο

Πήρε φόρα λοιπόν και το πέρασε από πάνω
κοίτα κάτι ωραία κι εγώ τα χάνω
ωραίος τύπος το ‘λεγε η καρδιά του
έφαγε όμως μήνυση θα βρει και το μπελά του.

Το παλικάρι αλήτες μου ξηγήθηκε αντρίκια
κι εγώ και το lowbap του δίνω χίλια δίκια.
Μάθετε για τη δίκη του μάρτυρες να πάμε

και βρείτε αυτοκόλλητα παντού να τα κολλάμε…

Lyrics Pedia: Πέμπτη 5/6/2008 (2)

Πρωτον θελω σαν Γιαννης να ευχαριστησω τον Δημητρη-Ανατρεπτικο που μου εδωσε την ευκαιρια να γραφω στο blog του και να εκφραζω πραματα που με απασχολουν με ενοχλουν ισως και που με χαροποιουν..Θα γραψω σιγα σιγα απ'ολα..Δευτερον τον καθενα που μπαινει εκτιμαει την προσπαθεια ριχνει μια ματια και αν του αρεσει σιγουρα χαιρομαι και εγω και οι αλλοι 3 που γραφουμε εδω..Αν δεν του αρεσει δεν πειραζει..''Αν σ αρεσει εχει καλως αν οχι γεια και ευχαριστω'' οπως λεει και ο Ραψωδος Φιλολογος..Τωρα ισως καποιος μου πει γιατι καθομαι και ευχαριστω και λεω τοσα..Ετσι και αλλιως τα ιδια πραματα οπουδηποτε θα μπορουσα να τα γραψω..Δεν εχω καποιον παραπανω λογο απ το οτι αυτος ο χωρος με τραβηξε μου φανηκε ομορφος και μια προσπαθεια που αξιζει προσοχης..Και οτι ειδα καθε ''αρθρο'' ηταν ομορφο..Τωρα για να παω στο θεμα του πρωτου μου ''αρθρου''..Θα παραθεσω στιχους απο καποιο τραγουδι..Ισως αλλη φορα βαλω δικους μου στιχους δικα μου λογια..Απλα τωρα θελω να τονισω κατι προς τον καθενα που διαβαζει..Και δεν βρηκα καταλληλοτερο τροπο..Εχω καταληξει παρα πολλες φορες να νοιωθω απαισιοδοξα.Για οτιδηποτε προκεται να συμβει.Αλλα τελικα ανακαλυπτω και πρεπει να ανακαλυψει ο καθενας πιστευω οτι μια ζωη την εχουμε δεν πρεπει να την ζουμε μεσα στην μιζερια και την απαισιοδοξια..Οτι ευκαιρια μας δινετε ας την πιανουμε και ας κοιταμε μπροστα με καλο ματι και οχι με χαμηλωμενο το κεφαλι..Και αν κατι δεν πετυχε δεν πειραζει ας προχωραμε παρακατω..Θα βρεθει κατι καινουργιο..Μην μενομε προσκολλημενοι σε μια παλια ατυχια-αποτυχια..Παντα υπαρχει μια καινουρια αρχη..Συγνωμη αν καποιους κουρασε το μεγαλο κειμενο..Θα παραθεσω τους στιχους ενος κομματιου που μου φαινεται πολυ ομορφο και που μιλαει για αυτο το θεμα.

Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι,
μη γίνεις ένα με τον εχθρό σου.
Σήκω σου λέω, να φαίνεσαι,
σκούπισε λίγο το μέτωπο σου.
Πάτα στα πόδια σου, μπορείς δε μπορείς.
Πάψε να βλέπεις το αύριο κρεμάλα.
Πρόσεξε λίγο κι απέναντι θα δεις
μεγάλα χέρια μικρά όμως σινιάλα.
Σήκω, σου λέω, να κάνω χάζι.
θυμήσου λίγο απ' την περήφανη θωριά σου
κι απ' της μικρής φυλακής το περβάζι,
πάψε να παίζεις με τη σκια σου.
Σήκω αδερφέ μου απ' το σκοτάδι·
έστω κι έτσι με τα μάτια πρησμένα.
Κλέψε νερό απ' το δικό τους πηγάδι
κι αν ανταμώσουμε δος μου κι εμένα.
Τράβα, σου λέω, είμαστε μόνοι,
δεν περισσέψαν για μας προφητείες,
μα το παλεύουμε κι ας φάμε σκόνη
στο φευγιό απ' τις βουβές πολιτείες.
Τράβα μακρυά απ ' αυτούς κι όπου να 'ναι,
αρνήσου τα εύκολα και δος του απ' τη σκάλα,
κι αν σε φωνάζουνε κι αν σε κοιτάνε,
μη λογαριάσεις τα μικρά τους σινιάλα.
Σήκω πάνω, μη ντρέπεσαι.
Σήκω, σου λέω, να φαίνεσαι.
Σήκω πάνω, μην αφήνεις στιγμή να ξεθαρρεύει και να χαίρεται καμιά τους κουφάλα.
Κόψε με τα δόντια δυνατά, τράβα, κόψε το σκοινί και βάλε φωτιά στην κρεμάλα.
Kι άλλα, βρώμικα χέρια μεγάλα που πάντα πλέκουνε της λύπης στεφάνια
και τα βάφουν μ' αίμα για τα μικρά τους σινιάλα, τέρμα - περηφάνια.
Fiera - κι όμως ήρθε η μέρα που έβαλες τέρμα
στα χίλια χρόνια περιπλάνηση σε γη κι αέρα
κι ευτυχώς είμασταν εδώ πέρα.
Fiera...κι όμως ήρθε η μέρα.

[B.D. Foxmoor-Μικρά Σινιάλα]

LyricsPedia: Πέμπτη 5/6/2008

Στη σημερινή μέρα-έκδοση του LyricsPedia θα αφιερώσω μερικούς στίχους από κομμάτια ''για αυτούς που έχουν φύγει'' με αφορμή το θάνατο του ξαδερφού μου πριν 4 χρόνια. Πάλι θα μου πείτε τι μας νοιάζει ρε φιλάρα, και πάλι θα σας απαντήσω: Τα εσώψυχα μου είπαμε θα βγάζω, όχι ιστοριούλες για παιδάκια του δημοτικού...

...Άλλοι πέταξαν γι' αλλού, κουβέντα τώρα γι' αυτούς
μόνο για πόζα, κι αν γράψετε κομμάτι για τους νεκρούς
οι νεκροί πεθαίνουν μόνο αν τους ξεχάσεις
αν δε το πιστεύεις σου προτείνω να το δοκιμάσεις
αυτοκτόνα!...

[Detro-Κενές γωνιές του ουρανού]

...Σαν ήρθε μια που δεν ξημέρωσε αυγή,
στη μνήμη τραγουδάω όλων αυτών που'χουν χαθεί
δείχνω με το χέρι μου τον ουρανό ψηλά
νιώθω έναν κόμπο στην καρδιά και τα μάτια μου υγρά
Σαν ήρθε μια που δεν ξημέρωσε αυγή,
στη μνήμη τραγουδάω όλων αυτών που'χουν χαθεί
δείχνω με το χέρι μου τον ουρανό ψηλά
ξέρω, γρήγορα ή αργά θα 'ρθει η δικιά μου η σειρά...

[Phase 3- Αυγή που δεν ξημέρωσε]

Μονόλογοι Ενός Εσώκλειστου: Κάτι Μέσα Μου (Μυρτιώτισσα)

Κάτι μέσα μου στενάζει
δεν τ’ ακούς;
Κάτι μέσα μου σπαράζει
ποιος το βάζει νους!

Ξεχασμένα, πεθαμένα
δε γνωρίζω εγώ,
πάντα με τα περασμένα
κρυφοζώ.

Και μου γίνονται τρομάρες
κι υπνοφαντασίες,
πίκρες, πόνοι κι οι λαχτάρες
οι παλιές.

Παραδέρνω μες στα δίχτυα
του θυμητικού.
Βοήθα να ’βγω απ’ την αλήθεια
κι απ’ το νου.

Πες μου πως για την Αγάπη
την τρανή,
θα νικήσεις τον Αράπη
που με τυραννεί.

Και το Δράκο θα σκοτώσεις
στη σπηλιά.
Πες μου πως θα με λυτρώσεις,
πες μου, απ’ τα στοιχειά!

Κι άσε απ’ το γλυκό σου στόμα,
Έρωτά μου εσύ,
την ψευτιά να ρέει ακόμα
τη χρυσή,

ως την ώρα που θα γίνεις
- αχ, φριχτό κακό! -
που κι εσύ για με θα γίνεις
ξωτικό!

Χνάρια Τρελού: Volume 1

Ενα απο τα λιγα κειμενα καταθεσεις σκεψεων που πιστευω εκφραζει πολλους και θα ηθελαν να διαβασουν...


ΛΟΓΙΑ

Λεξεις,φρασεις,που βγαίνουν καθημερινά από στόματα
Λόγια που άλλοτε λέγονται μέσα από τη καρδιά και έχουν στόχο να ευφράνουν την καρδιά κάποιου συνάνθρωπου και αλλοτε, στοχευουν την καρδιά με σκοπό να τον πληγώσουν και δυστυχώς…αυτό είναι ένα πιο συχνό φαινόμενο.
Πολλές είναι οι φορές που λέμε λογια.. διχως να σκεφτουμε, απλα βγαίνουν από το στόμα μας χωρίς να έχουμε σκεφτεί τι επιπτώσεις μπορεί να εχουν.. λογια
Είναι στιγμές που η ίδια φράση μπορεί να σου φέρει ασύγκριτη χαρά και μέθη
Και άλλες που αυτή η μια λέξη που σκορπάει χαρα, μπορει να καταρρίψει όλο σου το είνα..Σ’ΑΓΑΠΩ.…μόνο λόγια.
Όπως τοτε, όταν πρωτο ακουσα από τα χείλη της αυτή τη λεξη, τοσο απλή τόσο μικρή
Που όμως μπορούσε να ανοίξει σα κλειδί μαγικό τις πύλες ενός αλλού κόσμου,
Στον ουρανο, οπου κάθε σκέψη και έγνοια χανόταν κάθε πόνος κάθε αμφισβήτηση..
Και όλα γυρνούσαν γύρω από εκείνη…γύρω από το λαμπερό πρόσωπο της και τα γλυκά της μάτια που σαν να σκέφτεσαι πως είχε ορέξεις ο Θεός για ένα μεγάλο δημιουργημα, ένα όγδοο θαύμα της φυσης. Και το έφτιαξε…πόσα λόγια
Όλα ήταν διαφορετικά πλεον...τα χρώματα της ίριδας πιο ζωηρα, ο κόσμος είχε χάσει τα προβλήτα του σαν να είχε γίνει ένα θαύμα επί γης…ώσπου…..
ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ
Ποτέ δε φανταζόμουν πόσο απότομα θα μπορούσε να αλλάξει ο κόσμος από τη μια στιγμή στην άλλη, διχως σταδία μετάβασης, δίχως τίποτα…μόνο πτώση. Πτώση προς τη καταστροφή δίχως ελπίδα εύρεσης ενός πατήματος μιας κουβέντας που ίσως να μπορούσε να εξομαλύνει τη πτώση.
Χτυπούσε ασταμάτητα….κάθε φορά από μια φράση, λίγο πριν το τέλος
Που πρόσφερε μια εφήμερη χαρά μια ελπίδα και ένα στείρο χαμόγελο στα χείλι
Και πολλές σκεψεις, ονειρα, φαντασιωσεις..
Και μετά πάλι χτυπήματα σαν σε ψυχρή εκτελεση...αβιαστη και επίπονη
Δίχως σκέψη δίχως κανένα δυσταγο, ενα συναισθηματικό κενό, μόνο λόγια
Όλα τελείωσαν σκεφτομαι, ο πόνος ήρθε χτύπησε άφησε το αιώνιο σημάδι του
Δεν έμενε κάτι άλλο ειπα.. παρα μονάχα να τελειωσει, να ξεχαστεί και να σβηστεί από την επιφάνεια…καθ’ότι μόνο την επιφάνεια θα μπορούσε να φθείρει ο χρόνος
Τα εσωτερικά σημάδια τα σβήνει μόνο ο θάνατος…
ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ…φώναξα και τότε ήρθε σαν εκδικητής για άλλη μια φορά που είδε πως δεν έχει αποτελειώσει το θύμα του και ζητάει όχι σάρκα…αλλά το πνεύμα….
Ένα γραμμα, ένα μήνυμα……
ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Μονόλογοι Ενός Εσώκλειστου: Οι Μοιραίοι (Κώστας Βάρναλης)

Εγκαινιάζοντας την στήλη των Μονόλογων Ενός Εσώκλειστου, σας παραθέτω ένα από τα καλύτερα ποίηματα του Κώστα Βάρναλη. Το ποίημα αυτό είναι "Οι Μοιραίοι", το δημοφιλέστερο έργο του ποιητή που χαρακτηρίστηκ ως ένα από τα κατορθώματα του νεοελληνικού λυρισμού. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1922 στο περιοδικό "Μάυρος Γάτος". Απολαύστε λοιπόν πως ο ποιητής απεικονίζει με τα πιο παραστατικά χρώματα τη δυστυχία των απόκληρων της ζωής...

Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές,
(απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα)
όλη η παραία πίναμε εψές,
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής,
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Οσο κι ο νους αν τυραννιέται
άσπρην ημέρα δε θυμιέται!

(Ηλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού,
ω! της αυγής κροκάτη γάζα
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!)

Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος - ίδιο στοιχιό
του άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό,
στο Παλαμίδι ο γυιός του Μάζη
κ' η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
-Φταίει ο θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
-Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
"ποιος φταίει; Ποιος φταίει;... κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

Ετσι, στην σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει, μας πατεί:
δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!